10 marca 1974 premier Golda Meir powołała go do swojego nowego rządu jako ministra transportu, w resorcie zastąpił Szimona Peresa. Pozostał na stanowisku do 3 czerwca 1974, kiedy Meir zrezygnowała z kierowania radą ministrów. Nowym premierem został Icchak Rabin, który w swoim rządzie zaoferował Jariwowi resort informacji, zaś kierowanie Ministerstwem Transportu przekazał Gadowi Ja’akowiemu. Poprzednikiem Jariwa na stanowisku był Peres. Jariw zrezygnował ze stanowiska 4 lutego 1975, a ministerstwo zostało zlikwidowane.
16 maja 1977 zrezygnował z zasiadania w parlamencie, jego miejsce zajął Cewi Alderoti. Poświęcił się karierze naukowej, w 1977 założył Centrum Badań Strategicznych na Uniwersytecie Telawiwskim, którego szefem pozostał aż do śmierci.
Zmarł 7 maja 1994 w wieku siedemdziesięciu trzech lat. Został pochowany na cmentarzu w Ramat ha-Szaron, nad jego grobem przemawiali dostojnicy państwowi z premierem Icchakiem Rabinem na czele.
Przypisy
Kategoria:Funkcjonariusze izraelskich służb specjalnych Kategoria:Izraelscy