Na przeprowadzonych w 1911 roku próbach „Strogij” osiągnął na prędkość 21,5 węzła, a przy standardowym zapasie węgla wynoszącym 60 ton zasięg pływania wynosił 300 Mm przy prędkości maksymalnej i 900 Mm przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów.
Po 1912 roku dokonano modernizacji uzbrojenia jednostki: zdemontowano wszystkie działa kalibru 47 mm, dodając drugą, usytuowaną w pobliżu rufy armatę kalibru 75 mm (z zapasem dodatkowych 160 pocisków) i trzy pojedyncze karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm; prócz tego niszczyciel przystosowano do przenoszenia 12 min na ułożonych na pokładzie torach. Tuż przed wybuchem I wojny światowej okręt został wyposażony w radiotelegraf firmy Telefunken model 1907, o zasięgu 25 Mm oraz reflektor o średnicy 40 cm.
I wojna światowa W momencie rozpoczęcia działań wojennych cztery czarnomorskie okręty typu Sokoł („Strogij”, „Smietliwyj”, „Striemitielnyj” i „Swiriepyj”) wchodziły w skład 6. dywizjonu niszczycieli. roku wzięły one udział w nieudanej operacji zablokowania osmańskiego portu Zonguldak za pomocą branderów o napędzie parowym, stając się celem prowadzonego z brzegu ostrzału;