Działania te nie przyniosły efektu, a „Swiriepyj” stał się celem ostrzału ze strony lojalnych wobec rządu jednostek: pancernika „Rostisław”, krążownika , krążownika torpedowego „Kapitan Sakien” i kanonierki „Tieriec”, w wyniku którego ciężko uszkodzony niszczyciel osiadł na mieliźnie w Pawłowskim Mysku.
W latach 1907–1909 roku w bazie w Sewastopolu i Stoczni Admiralicji w Nikołajewie przeprowadzono remont i modernizację niszczyciela, która obejmowała m.in. podwyższenie kominów, montaż w części dziobowej pomostu bojowego wraz z kabiną nawigacyjną, przeniesienie na pokład kambuza, usunięcie drewnianych okładzin z pomieszczeń wewnętrznych oraz zamontowanie płóciennego zabezpieczenia nad zapasowym mostkiem rufowym. Na przeprowadzonych w 1912 roku próbach „Swiriepyj” osiągnął na prędkość 22,5 węzła, a przy standardowym zapasie węgla wynoszącym 60 ton zasięg pływania wynosił 300 Mm przy prędkości maksymalnej i 900 Mm przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów.