W latach 1896–1906 był członkiem Rady Miasta Krakowa, gdzie brał udział w komisjach: ekonomicznej, prawnej, szkolnej, statutowej i kanałów spławnych. Poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego VII kadencji (28 grudnia 1895 - 9 lipca 1901) i VIII kadencji (28 grudnia 1901 - 20 lutego 1906)Stanisław Grodziski: Sejm Krajowy galicyjski 1861-1914. Warszawa 1993.. Wybierany w kurii I (wielkiej własności) z obwodu wyborczego nr 1 (krakowskiego), po jego śmierci mandat uzyskał w wyborach uzupełniających 21 czerwca 1906 Karol Czecz de Lindenwald. W Sejmie należał do Koła posłów krakowskich pod przewodnictwem Juliana Dunajewskiego i po krótkim czasie stał się jednym z przywódców stańczyków. Wobec obaw swego stronnictwa iż reforma gminna wzmocni politycznie element chłopski, a w Galicji wschodniej ukraiński - opracował w jego imieniu konserwatywne projekty reform agrarnych, o włościach rentowych i niepodzielności gruntów, parcelacji, emigracji. Był on jednym z głośniejszych mówców sejmowych. Szczególnie głośne były jego mowy przy dyskusji budżetowej w Sejmie Krajowym w l. 1892-1899 i 1905.