Został tam rozbrojony i osadzony na mieliźnie przy półwyspie Tygrysi Ogon, co umożliwiło prowadzenie napraw przy odpływie, lecz już go nie wyremontowano przez upadkiem twierdzy. Okręt został samozatopiony w nocy z 19 na roku poprzez odpalenie głowic torped, by uniknąć przejęcia przez Japończyków. Po zajęciu twierdzy zdobywcy przeprowadzili inspekcję wraku, nie kwalifikując go do podniesienia i remontu ze względu na naruszenie konstrukcji jednostki przez eksplozję torpedy.
Dowódcy +Lista dowódców (daty starego stylu)Imię i nazwiskooddouwagikmdr por. 13 kwietnia 1903 18 marca 1904 kpt. mar. 18 marca 1904 27 czerwca 1904 kpt. mar. 27 czerwca 1904 20 grudnia 1904Oryginalne nazwy stopni: lejtienant (kapitan marynarki), kapitan 2-go ranga (komandor porucznik)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia [Н.Н. Афонин, С.А. Балакин. Миноносцы типа «Сокол».] [Н.Н. Афонин. Миноносец «Сокол» и «соколы».] [А.Ю. Царьков. Корабли Русско-японской войны. Российский императорский флот.]
[А.Н. Челомбитко.