W roku 1959 przeszedł do pracy na pełnym etacie w Głównym Instytucie Górnictwa w Katowicach. Opracował tam m.in. konstrukcję analogowego modelu sieci wentylacyjnych GIG2. Z tego okresu pochodzi 8 patentów, których Adam Macura był autorem lub współautorem.
Od 1962 roku uczestniczył w pracach, działającego pod kierunkiem prof. Tadeusza Zagajewskiego, powołanego na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej, Zespołu Automatyki, przygotowującego plany studiów oraz ramy organizacyjne nowego kierunku „automatyka”. Po utworzeniu w 1964 roku Wydziału Automatyki, powrócił na etat Politechniki Śląskiej, obejmując stanowisko Kierownika Katedry Teorii Przesyłu Sygnału (TPS) na nowym Wydziale. Po reorganizacji uczelni, w latach 1968–1971 kierował Katedrą Informatyki. lewo|mały|Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki Politechniki Śląskiej Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w roku 1971. Po kolejnej reorganizacji Uczelni – przejściu od katedr do struktury instytutowej – pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. nauczania i wychowania w Instytucie Konstrukcji i Technologii Urządzeń Automatyki i Elektroniki (IKiTUAiE), a następnie od 1974 roku w Instytucie Elektroniki. W czasie stanu wojennego był prodziekanem Wydział Automatyki i Informatyki ds.