Stierieguszczij () – rosyjski niszczyciel z początku XX wieku i wojny rosyjsko-japońskiej, jedna z 27 jednostek typu Sokoł.
Wyporność okrętu wynosiła około 250 ton, a jego główne uzbrojenie stanowiło pojedyncze działo kalibru 75 mm wsparte lżejszą artylerią oraz bronią torpedową. Napędzana maszynami parowymi jednostka rozwijała prędkość niespełna 27 węzłów, osiągając zasięg 450–660 Mm przy prędkości 13 węzłów.
Okręt należał do niszczycieli zbudowanych w Port Artur z części dostarczonych z Rosji. Budowę rozpoczęto pod nazwą „Kulik” (Кулик), zmienioną w 1902 roku na „Stierieguszczij”. Okręt został zwodowany w czerwcu 1902 roku, a do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego wszedł w sierpniu 1903 roku, w składzie Eskadry Oceanu Spokojnego. Brał udział w walkach pod Port Artur podczas wojny rosyjsko-japońskiej, w toku których został zatopiony jako pierwszy rosyjski niszczyciel roku nieopodal Port Artur przez japońskie niszczyciele, z większością załogi.