Nikołaj Nikołajewicz Woronichin (; ur. 18 lipca 1882 w Gatczynie, zm. 18 marca 1956 w Leningradzie) – rosyjski i radziecki botanik (fykolog, mykolog).
Kariera Syn Nikołaja Aleksiejewicza Woronichina, petersburskiego lekarza. Spokrewniony dalej z architektem Andriejem Woronichinem. W 1907 roku ukończył Cesarski Uniwersytet Petersburski (przyrodoznawstwo na wydziale fizyczno-matematycznym). Został asystentem Władimira Komarowa. W latach 1912–1922 pracował na Kaukazie, wykładając w Tyflisie, po czym wrócił do Petersburga (wówczas Piotrogrodu, następnie Leningradu). Tam został pracownikiem Głównego Ogrodu Botanicznego Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Pracował w nim przez następne kilkadziesiąt lat. W 1931 roku ogród został włączony w struktury Radzieckiej Akademii Nauk jako jednostka Instytutu Botanicznego im. Komarowa. W 1934 roku został doktorem nauk biologicznych. W ogrodzie botanicznym początkowo zarządzał działem hydrobiologii, a od 1939 roku zajmował stanowisko profesora działu roślin zarodnikowych.