roku, podczas trałowania zewnętrznej redy Port Artur i rozstrzeliwania zerwanych min japońskich, „Raziaszczij” sam wszedł na minę, która wybuchła w rejonie śródokręcia. Uszkodzony okręt utrzymał się na wodzie. Zginęło trzech marynarzy, a rany odniosło 12, w tym dowódca kpt. mar. . Na pomoc podeszły niszczyciele „Wynosliwyj” i „Rastoropnyj”, ale pierwszy z nich sam wszedł na minę i zatonął, natomiast „Rastoropnyj” zdołał odholować „Raziaszczego” do przystani Port Artur. Odstąpiono jednak od remontu, gdyż uszkodzenia były zbyt poważne, żeby je naprawić w warunkach oblężenia. Okręt został samozatopiony poprzez odpalenie głowic torped w nocy na roku w Port Artur, by uniknąć przejęcia przez Japończyków. Po zajęciu twierdzy zdobywcy przeprowadzili inspekcję wraku, nie kwalifikując go do podniesienia z dna i remontu, ze względu na naruszenie konstrukcji jednostki przez eksplozję miny.
Dowódcy +Lista dowódców w służbie rosyjskiej (daty starego stylu)Imię i nazwiskooddo źródło kmdr por. Pawieł Simonow 1 września 1903 7 lutego 1904kpt. mar. Władimir Kolubakin 7 lutego 1904 18 marca 1904 kpt. mar. 18 marca 1904 7 września 1904 kpt. mar. Aleksandr Smirnow 7 września 1904 14 listopada 1904 Oryginalne nazwy stopni: lejtienant (kapitan marynarki), kapitan 2-go ranga (komandor porucznik)
Uwagi
Przypisy