W latach 1842–1844 podjął on pierwsze wykopaliska, sukcesywnie wywożąc do Londynu większość rzeźb i rozmaite fragmenty architektoniczneCo opisał we wstępnej publikacji The Xanthian Marbles; their Acquisition and Transmission to England (1843); sam zabytek został przez niego dokładniej omówiony w An Account of the Ionic Trophy Monument excavated at Xanthus (1848).. Inne pozostałości przebadała w 1881 austriacka ekspedycja George Niemanna.
Monument wzniesiony był na stoku wzgórza, ok. 200 m od ruin miejscowego akropolu. Rozpoznając fragmenty rzeźbiarskie, które stoczyły się ze wzniesienia, Fellows był przeświadczony, że pochodzą one z czterech różnych budowli. Szczątki te odkrywca uważał też za resztki pomnika zwycięstwa wystawionego przez wymienianego u Herodota satrapę Harpagosa, wskutek tego datując je na VI w. p.n.e. Późniejsze ustalenia określały już zabytek jako monumentalny grobowiec pochodzący z końca V w. p.n.e. (410-400 p.n.e.), a o jego charakterze rozstrzygnęło ostatecznie odkrycie pozostałości czterech kamiennych katafalków. Pogłębione badania pod koniec ubiegłego stulecia ostatecznie przesunęły datowanie na lata 390-380 p.n.e. Ustalono również, że pomnik grobowy należał do panującego wtedy w Licji Arbinasa (Erbinna/Erbbina)Antony G. Keen: Dynastic Lycia.