Budowla świątynna Sama świątynia grobowa miała kształt sanktuarium jońsko-małoazjatyckiego w układzie 6 kolumn wzdłużnych i 4 czołowych (tetrastylos), opartych na wysokiej (tzw. efeskiej) podstawie, z 20-krotnym żłobkowaniem trzonów. Na brusie, czyli architrawie pod ząbkowaniem kostkowym biegł kolejny fryz figuralny, a czwarty fryz (wąski, częściowo niewykończony, odnaleziony w licznych fragmentach) otaczał cellę i jej pogłębiony przedsionek. Zdobione reliefowo były również frontony szczytów budowli. Perystaza i cella miały stropy kasetonowe ze stwierdzonymi resztkami polichromii (astragale, jajowniki, liście, głowy kobiece). Ślady poświadczają też istnienie aktoreriów.
Z całości zachowały się ponadto części wschodnich i zachodnich odrzwi celli, resztki ceglanych dachówek, rzygacze kształtu lwich głów, jak również przeszło połowa rzeźb przyczółkowych. thumb|250px|Walka hoplitów – fragment większego fryzu z cokołu pomnika