Bywają formułowane opinie, że była to pierwsza w Europie grupa kobiet, udzielających pomocy medycznej rannym w bitwach.
Po wojnie Helena Romanowa honorowała siostry świadczące pomoc obrońcom Sewastopola diamentowym pierścieniem Erasta Wasiliewicza Kadego (wojennego chirurga). W latach 1853–1856 nadawano również medal upamiętniający ten czyn miłosiernej pomocy bliźnim.
Tragiczne doświadczenia wojny krymskiej wskazały też konieczność podjęcia przez Wspólnotę szkolenia pielęgniarek.
Rosyjskie Stowarzyszenie Czerwonego Krzyża (1867–1922) W grudniu 1866 roku leib-medyk F.J. Karell (ros. ) przedstawił Aleksandrowi II Romanowowi potrzebę założenia stowarzyszenia opieki nad chorymi i rannymi w wojnach (ros. ). Imperator zaaprobował propozycje i zarządził przygotowanie odpowiedniej ustawy. Została podpisana przez Aleksandra II 15 maja 1867 roku; uważa się, że w tym dniu Rosja stała się jednym z pierwszych krajów świata, w których istniał Czerwony Krzyż, działający we własnym kraju i za jego granicami. W ustawie określono zasady tworzenia kół terenowych, wyborów kierownictwa itp. (18 maja pierwszym przewodniczącym został А.А. Zielienoj).