Das Vaterspiel (Gra w ojca) – powieść austriackiego pisarza Josefa Haslingera z roku 2000.
Treść Haslinger wprowadził do tekstu narratora pierwszoosobowego, Ruperta Kramera, opowiadającego historię swojego dzieciństwa i młodości. Ta narracja przerywana jest rozdziałami, w których umieszczone są protokoły zeznań litewskiego Żyda, ofiary prześladowań nazistowskich na Litwie, Jonasa Shtroma. Tak powstało polifoniczne opowiadanie o historii trzech rodzin, trzech generacji, żyjących w różnych miejscach świata. Na Litwie, w okresie II wojny światowej żyje żydowska rodzina ofiar pogromów Żydów organizowanych przez litewskich bojowników o niepodległość Litwy i przez niemieckich i litewskich nazistów, aktualnie w Stanach Zjednoczonych, a wcześniej na Litwie, żyje rodzina niemiecko-litewskich sprawców oraz w Wiedniu – rodzina socjaldemokratycznego ministra transportu, o której opowiada narrator pierwszoosobowy. Losy rodziny Shtromów zaprotokołowane zostały w Centrali Badania Zbrodni Narodowosocjalistycznych w Ludwigsburgu w roku 1959 oraz przedstawione w rozmowie Shtroma z urzędnikiem w Office of Special Investigations w Waszyngtonie. W tych protokołach z zeznań świadka Jonasa Shtroma dokumentowany jest przebieg pogromów Żydów w litewskim mieście Kowno. W centrum zeznań umieszczona zostaje rodzina ocalonego Jonasa Shtroma.