W tym samym czasie zgromadzeniu franciszkanek podarowano starą ikonę Matki Bożej. Zakonnice wprowadziły się do klasztoru w roku 1505. Kościół, którego projekt został oparty na planie świątyni pod tym samym wezwaniem w Rzymie, zbudowano w latach 1523–1531. Otrzymał wezwanie Santa Maria Maggiore i San Vincenzo (św. Wincentego). Jego pierwsza dokumentacja graficzna kościoła pochodzi z 1525 roku, kiedy to został on umieszczony na planie perspektywicznym Giovanniego Andrei Vavassore. Alvise Malipiero sprawował patronat aż do swojej śmierci w 1557 roku. Pochowany został w kościele, w rodzinnym grobowcu. Rosnące znaczenie klasztoru sprawiło, że otrzymał on liczne darowizny w postaci dzieł sztuki. Hojność ofiarodawców umożliwiła ponadto rozbudowę klasztoru, który w 1695 roku zamieszkiwało 112 sióstr. W 1797 roku upadła Republika Wenecka.