Czyśćcowe dusze (fr. Les Âmes du purgatoire) – opowiadanie Prospera Mériméego z 1834 roku osnute wokół legendy don Juana.

Informacje o utworze We wprowadzeniu do opowiadania Mérimée dystansuje się od historii don Juana opowiedzianej przez Moliera i Mozarta – Don Juana Tenorio, porwanego przez kamienny posąg – i odwołuje się do innej postaci z historii Sewilli, szlachcica don Juana de Marana, który zakończył życie w odmienny sposób – jego grób pokazywali przewodnicy w miejscowym kościele Miłosierdzia.

Wątków do odmiennego ukształtowania opowieści o don Juanie dostarczyła pisarzowi biografia Miguela Mañary, hiszpańskiego szlachcica, który poświęcił swe życie służbie ubogim, a podczas swej przedśmiertnej spowiedzi wyznał, że wcześniej prowadził grzeszne życie. O postaci Mañary Mérimée usłyszał podczas swego pobytu w Sewilli w lipcu 1830 roku, zwiedzając kościół Miłosierdzia. Zmienił jego imię na Juan, aby nawiązać do legendy don Juana, a nazwisko z Mañara na Maraña.

Opowiadanie zostało opublikowane w Revue des Deux Mondes 15 sierpnia 1834 roku, a siedem lat później wydane wspólnie z Colombą i Wenus z Ille, zaś po raz kolejny w 1842 roku.