Herman(n) Josef Hefele (ur. 13 października 1885 w Stuttgarcie; zm. 30 marca 1936 we Fromborku w Prusach Wschodnich) – niemiecki historyk literatury, profesor historii w Państwowej Akademii w Braniewie.
Życiorys mały|Hermann Hefele Zur Psychologie der Etappe, Jena 1918 Hermann Hefele był synem Emila von Hefele (1838–1921), doktora prawa, prezydenta rady katolickiej w Stuttgarcie, oraz Heleny z domu Hirsch (1848–1918). Był także wnukiem brata Karla Josefa von Hefele, biskupa diecezji Rottenburga-Stuttgartu. W latach 1891–1900 uczył się w gimnazjum humanistycznym (Karls-Gymnasium) w Stuttgarcie. W latach 1900–1904 kształcił się w Ehingen. W 1904 rozpoczął studia teologii katolickiej na Uniwersytecie w Tybindze, przede wszystkim z myślą, aby stać się kapłanem. Jednak w 1908 opuścił seminarium, gdyż nie chciał składać nowej, wprowadzonej w 1910 przez papieża Piusa X przysięgi antymodernistycznej (została ona zniesiona dopiero w 1967 roku)J. Bartyzel, Integryzm, [w:] Encyklopedia polityczna, t. 1: Myśl polityczna: główne pojęcia, doktryny i formy ustroju, red. Jacek_Bartyzel, Bogdan_Szlachta, Adam_Wielomski, Radom 2007, s. 137.Carl Schmidt, Staat, Großraum, Nomos. Arbeiten aus den Jahren 1916–1969 Herausgegeben, mit einem Vorwort und mit Anmerkungen versehen von Günter Maschke, Duncker & Humblot, Berlin 1995, s.