Przed wprowadzeniem baroku na Maltę, wiodącym stylem architektonicznym na wyspach był manieryzm, odmiana architektury renesansowej, który został spopularyzowany na Malcie około połowy XVI wieku. Najwybitniejszym architektem manierystycznym na Malcie był Girolamo Cassar, który zaprojektował wiele prywatnych, publicznych oraz religijnych budowli w ówcześnie nowo budowanej stolicy kraju – Valletcie. Styl Cassara był cokolwiek surowy, wiele jego budynków przypominało stylem architekturę militarną. Wyjście manieryzmu z mody oraz zastąpienie go przez barok trwało około stu lat; według Jamesa Quentina Hughesa to Lorenzo Gafà mógł być inicjatorem nowego stylu.
XVII wiek thumb|left|Współczesna rekonstrukcja Łuku Wignacourta, zbudowanego w roku 1615 przez Bontadino de Bontadiniego
Według historyka Giovanniego Bonello, styl barokowy został prawdopodobnie wprowadzony na Maltę przez bolońskiego architekta i inżyniera Bontadino de Bontadiniego na początku XVII wieku. W lipcu 1612 roku Bontadini został zatrudniony do zbudowania akweduktu Wignacourta, którego budowa została zakończona 21 kwietnia 1615 roku.