Brunon Bigus ps. „111”,„Gryf”,„Maćko” (ur. 1914, zm. ?) – pedagog, komendant powiatowy, członek Rady Naczelnej Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”, pod koniec okupacji członek AK.

Życiorys Urodził się 3 czerwca 1914 r. w Gowidlinie jako syn Marcina i Klementyny. W 1936 ukończył seminarium nauczycielskie w Wejherowie. W latach 1936–37 pracował w szkole powszechnej w Tuchlinie, w latach 1937–38 w szkole zawodowej w Kartuzach. W 1938 otrzymał pracę w szkole powszechnej w Bazarach w pow. oszmiańskim. W lipcu 1939 r. otrzymał powołanie do szkoły podchorążych obrony narodowej przy 4.DP w Brodnicy. W końcu sierpnia 1939 r. szkolna kompania Brunona Bigusa została przeniesiona w rejon Lwowa i brała udział w jego obronie. Uciekając z transportu kolejowego 23 października 1939 r. uniknął niewoli, następnie przedostał się na Pomorze do Gowidlina. Tutaj w rodzinnych stronach zorientował się, że nauczyciele są obiektem terroru.