Od 1953 do 1988 był działaczem Międzynarodowej Federacji Narciarskiej. W 1969 został przewodniczącym podkomisji FIS ds. konstrukcji skoczni narciarskich i pełnił tę funkcję do 1988. Za jego sprawą wprowadzono homologację i certyfikację skoczni narciarskich. Po zakończeniu działalności został honorowym członkiem komitetu FIS ds. skoków narciarskich. Był sędzią turnieju skoków narciarskich na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Squaw Valley (do kombinacji norweskiej) i w 1972 w Sapporo (na dużej i średniej skoczni oraz do kombinacji norweskiej).
Jako inżynier, wspólnie ze Szwajcarem Grasserem, zaprojektował szóstą na świecie skocznię do lotów narciarskich, którą był Čerťák w Harrachovie. Obiekt wybudowany został w latach 1979–1980. Ponadto zaprojektował m.in. skocznie narciarskie w Falun, Frenštácie pod Radhoštěm oraz Ještěd w Libercu. W latach 60. XX wieku był członkiem komitetu turystyki w Libercu, za sprawą czego przeprowadził zbiórkę pieniędzy na budowę skoczni narciarskiej. Jego celem było przeprowadzenie na tej skoczni zawodów o mistrzostwo świata w narciarstwie klasycznym, co nastąpiło dopiero w 2009 roku.
Agent kontrwywiadu wojskowego „Marta“. Znał sześć języków.
Zmarł 12 stycznia 2010 roku w Libercu, w wieku 91 lat.