Rzymskie łaźnie w Għajn Tuffieħa zostały odkryte w roku 1929 podczas rządowych prac, mających na celu zabezpieczenie źródła świeżej wody na tym terenie. To właśnie źródło, lub jemu podobne, może być wyjaśnieniem, dlaczego łaźnie, potrzebujące stałego przepływu dużej ilości wody, zostały zbudowane w Għajn Tuffieħa.
Stanowisko thumb|left|Wykopaliska w latach 1930. Stanowisko archeologiczne, jedno z wielu odkrywanych pod nadzorem sir Temistoklesa Zammita, składa się z kilku pomieszczeń. Reprezentują one pełny skład, spotykany w innych rzymskich łaźniach, w tym tepidarium, frigidarium oraz caldarium.
Jest tam również latryna oraz korytarz łączący małe pokoje, które są zazwyczaj interpretowane jako przebieralnie lub sypialnie. Jest rzeczą możliwą, że pomieszczenia te służyły jako sypialnie dla osób odwiedzających łaźnie, gdyż nie mogą one być łączone z żadnymi pozostałościami mieszkalnymi z tego okresu.
Wszystkie pokoje dekorowane są misternymi mozaikami z kolorowego marmuru i kamieni, ułożonymi w geometryczne wzory.