Nuncjatura Apostolska na Litwie – misja dyplomatyczna Stolicy Apostolskiej w Republice Litewskiej. Siedziba nuncjusza apostolskiego mieści się w Wilnie.
Nuncjusz apostolski na Litwie akredytowany jest również w Republice Estońskiej i Republice Łotewskiej.
Nuncjusz apostolski pełni tradycyjnie godność dziekana korpusu dyplomatycznego akredytowanego na Litwie od momentu przedstawienia listów uwierzytelniających.
Historia W 1920 papież Benedykt XV powołał Delegaturę Apostolską na Litwie, Łotwie i Estonii. W 1924 zmieniła ona nazwę na Delegatura Apostolska na Litwie i w Krajach Bałtyckich, a w 1926 na Delegatura Apostolska na Litwie. Od 1927 stosunki z Łotwą i Estonią należały do osobnej Nuncjatury Apostolskiej na Łotwie. 10 marca 1927, po podpisaniu przez rząd litewski konkordatu, Delegatura Apostolska na Litwie została podniesiona do rangi internuncjatury apostolskiej, a 9 grudnia 1928 do rangi nuncjatury apostolskiej. Ostatni nuncjusz apostolski został wydalony z Litwy po wkroczeniu Armii Czerwonej w 1940. Zachował tytuł do 1941. Stolica Apostolska nigdy nie uznała włączenia Litwy do ZSRS, a stosunki dyplomatyczne z tym krajem uważano na Watykanie za zawieszone, ale nie zakończone.