nie tylko z wdzięczności, ale również dla pieniędzy zaoferował pomoc w odszukaniu i uwolnieniu Danusi Jurandówny. Wyprawił się do Szczytna, gdzie ją odnalazł, po czym pomógł Zbyszkowi i Maćkowi odbić dziewczynę.

Dzięki wstawiennictwu biskupa płockiego był posłańcem do Malborka. Sanderus zaniósł również mistrzowi Ulrykowi von Jungingen wypowiedzenie służby zakonowi przez Fulka de Lorche. Służył też przy kościele w Długolesie, jednak znudzony tym zajęciem, wstąpił na służbę u Fulka i jego zbrojnych.

Recepcja postaci Według rocznika „Teologia Polityczna” Henryk Sienkiewicz, obrazując stosunek do relikwii, oddawał również ducha epoki, w której zgodnie z podaniami Johana Huizingi zdarzało się, że ciała niedawno zmarłych świątobliwych mężczyzn i kobiet bywały rozczłonkowywane przez wiernych pożądających bliskiego kontaktu ze świętymi.

W odniesieniu do filmu Aleksandra Forda czasopismo filozoficzne następująco opisało postać Sanderusa:

Kreując postać Sanderusa w Krzyżakach, Sienkiewicz wyśmiewał handel relikwiami. Motyw wędrownego handlarza znalazł odniesienia w wielu publikacjach m.in. na początku XXI wieku – np.