Jan Żurawicz ps. „Żabak”, „Rejtan” (ur. 13 lutego 1916 w Szczepankowie, zm. ?) – plutonowy podchorąży rezerwy Wojska Polskiego, nauczyciel, pierwszy komendant „Gryfa” pow. kościerskiego, komendant pow. lubawskiego, komendant uzbrojenia w Komendzie Naczelnej Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”.
Życiorys Jego ojciec wyemigrował przed pierwszą wojną do Westfalii w poszukiwaniu pracy. W 1920 r. wrócił do Polski i został zatrudniony w Straży Granicznej, gdzie uzyskał stopień przodownika. Jan Żurawicz rozpoczął naukę w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Wejherowie, a ukończył w 1937 r. w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Grudziądzu. W połowie września 1938 r. ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy przy 62. pp w Bydgoszczy w stopniu plutonowego podchorążego. W latach 1938 – 1939 pracował w szkole w Orzeszu na Śląsku. Prawie przez cały okres swojej nauki należał do Związku Harcerstwa Polskiego.