Mikroskopowo cechą najlepiej odróżniającą czyrenia osikowego od innych czyreni jest równoległe ułożenie strzępek w jego przegrodach (disseptiments) oraz bardzo gruby rdzeń.
Występowanie i siedlisko Jest szeroko rozprzestrzeniony na półkuli północnej, jednak dość rzadki. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano 5 jego stanowisk. Więcej stanowisk, i bardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Czyreń osikowy znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający.
Saprotrof i pasożyt rozwijający się na martwym drewnie, ale także na żywych drzewach, które infekuje poprzez rany. Rośnie wyłącznie na topoli osice (Populus tremula), powodując białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Szczeciniakowate