Bezskuteczne poszukiwania cieśniny, zarówno od strony wschodniego jak i zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej, trwały kilka stuleci. Poszukiwali jej m.in. John Cabot (1450–1499), Gaspar Corte-Real (1450–1501), Hernán Cortés (1485–1547), Francisco Ulloa (zm. 1540) czy Martin Frobisher (1535–1594). Inni utrzymywali nawet, że udało im się ją znaleźć, m.in. hiszpański żeglarz Lorenzo Ferrer Maldonado (?–1625), który miał przebyć przejście w 1588 roku czy grecki żeglarz w służbie króla Hiszpanii Juan de Fuca (1536–1602), który miał odkryć wejście do cieśniny w 1592 roku.

Rzeczywistą cieśninę dzielącą Amerykę i Azję odkryła w 1728 roku ekspedycja Vitusa Beringa (1681–1741) – nazwaną na jego cześć.

W 1772 roku Samuel Hearne (1745–1792) z Kompanii Zatoki Hudsona przebył lądem szlak od Zatoki Hudsona do ujścia rzeki Coppermine, udowadniając, że wbrew wcześniejszym nadziejom nie da się tamtędy wydostać na Pacyfik.

Istnienie przejścia prowadzącego drogami wodnymi wewnątrz Archipelagu Arktycznego na północ od kontynentalnej Ameryki Północnej