Wygląd Jest to mała mysz, o płowobrązowym ubarwieniu grzbietu, bledszych bokach i białoszarym spodzie ciała. Włosy grzbietu mają szarą nasadę, są długie (8–12 mm) i miękkie. Od pokrewnych myszorówek (Mastomys) można odróżnić ją po dłuższym ogonie w stosunku do reszty ciała, bielszym spodzie ciała i mniejszej liczbie sutków u samicy (5 par, w porównaniu do 12 par u myszorówki przylądkowej).
Tryb życia Myszkówki białonogie prowadzą naziemny, nocny tryb życia. Zamieszkują różnorodne siedliska, zarówno górskie jak i nizinne. Są dość częste w nadrzecznych lasach, żyją na trawiastych zboczach i skrajach lasów. Występują na podmokłych terenach trawiastych takich jak vlei, chronią się pod przewróconymi drzewami. Nie wiadomo, czy potrafią przeżyć na terenach zmienionych przez działalność człowieka, ale nie stwierdzono ich na plantacjach sosen. Starsze badania stwierdzały, że gryzoń ten jest zależny od dostępności nasion srebrnikowatych, nowsze wskazują, że ważną częścią diety myszkówki białonogiej są też owady. Jest ona ważna dla zapylania roślin z rodzaju srebrnik (Protea).