Gizela Szancerowa (ur. 20 listopada 1908 w Kleczy Dolnej, zm. 31 stycznia 2005 w Niemczech) – polska historyk sztuki, dyrektorka Centralnego Biura Wystaw Artystycznych „Zachęta” w latach 1954–69, zaprzyjaźniona z artystami z kręgu Grupy Krakowskiej.
Życiorys Była najmłodszym z czworga dzieci kupca Hermana Hupperta (jej nazwisko panieńskie) i Leonory (z domu Reich). Ukończyła prywatne Żydowskie Gimnazjum Koedukacyjne w Krakowie. Maturę zdała w dniu 12 czerwca 1928 roku. Miała wykształcenie niepełne wyższe, studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie najpierw historię sztuki, by po roku porzucić ten kierunek na rzecz prawa. Przed wojną wraz z mężem Erwinem Szancerem (1910–2006) mieszkali w Kętach w województwie krakowskim.
Czas okupacji spędziła na aryjskich papierach.
Po wojnie Szancerowie przebywali w Łagiewnikach, Bytomiu, następnie przeprowadzili się do Warszawy. Pracowała w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Była zastępczynią dyrektora w Centralnym Zarządzie Instytucji Sztuk Plastycznych, utworzonym w 1951 roku, którego dyrektorem był Lucjan Motyka.