także we wczesnoplejstoceńskich osadach z jaskiń RPA znane są skamieniałości tych gryzoni. Różnice ubarwienia pomiędzy trawomyszkami z całego zasięgu sugerują istnienie podgatunków lub osobnych gatunków, których pozycja taksonomiczna wymaga dalszych badań. Na podstawie różnic DNA mitochondrialnego i preferencji środowiskowych współcześnie wyróżniane jest kilka gatunków: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxRhabdomys dilectus (de Winton, 1897)trawomyszka zuluskagatunek monotypowygórskie siedliska od południowo-wschodniej Ugandy i środkowej Kenii na południe do północno-wschodniej Południowej Afryki; izolowane populacje na wyżynach Angoli; zakres wysokości: do 2700 m n.p.m.DC: 9,1–12,6 cmDO: 7,2–9 cmMC: 30–47 gcentruj|150pxRhabdomys chakae(Wroughton, 1905)gatunek monotypowywilgotniejsza wschodnia Południowa Afryka, od pasma górskiego Soutpansberg na południe przez Eswatini i Lesotho do Prowincji Przylądkowej WschodniejDC: 7,5–14 cmDO: 6,7–10,2 cmMC: 14–70 gcentruj|150pxRhabdomys bechuanae(O.