Po zakończeniu wojny ponownie wstąpił do ASP, którą ukończył w 1947 u Hanny Rudzkiej-Cybis i podjął pracę na uczelni w charakterze starszego asystenta w Katedrze Malarstwa pełniąc funkcje pedagoga i nauczyciela rysunku. Na tym stanowisku przepracował 34 lata. W latach 1948 do 1952 w miesiącach wakacyjnych przyjeżdżał wraz z Witoldem Frydrychem na prywatny plener do Zakliczyna. W 1981 roku został docentem. Do grona jego uczniów należeli Zbigniew Bajek i Tadeusz WiktorMikołaj Kochanowski – odkrywanie powojennej awangardy. Za swoją pracę pedagogiczną otrzymał m.in. Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia PolskiKochanowski na stronie ArtinfoBiografia na stronie Desy.
Spoczywa na cmentarzu Rakowickim, Kwatera: GC, Rząd: 9, Miejsce: 6.
Twórczość Początkowo artysta malował rytmiczne pejzaże i martwe natury bliskie nurtowi koloryzmu, stopniowo kompozycje te ulegały jednak uproszczeniu, aż w końcu ustąpiły miejsca geometrycznej abstrakcji. Tworzył obrazy olejne, kolaże, abstrakcyjne reliefy, projektował wnętrza i dekoracje. Pierwszą wystawę indywidualną zorganizował 1960 r. w Domu Plastyków. Uczestniczył w około 120 wystawach w kraju i za granicą. Brał też udział w happeningu Tadeusza Kantora (1965 rok).