Fernando León y Castillo (ur. 30 listopada 1842 w Telde, zm. 12 marca 1918 w Biarritz) – hiszpański polityk i dyplomata.
Życiorys Początkowo uczył się miejscowej szkole a później w Colegio de San Agustín w Las Palmas de Gran Canaria, gdzie jednym z nauczycieli był jego starszy brat Juan León y Castillo, a jednym z kolegów Benito Pérez Galdós.
W latach 1860–1866 studiował prawo w Madrycie. W tym czasie był dziennikarzem kilku gazet, a w 1868 był jednym z założycieli gazety Revista de España.
W 1869 został gubernatorem Granady i Walencji. Później był podsekretarzem w ministerstwie zajmującym się posiadłościami zamorskimi Hiszpanii (Ministerio de Ultramar). W latach 1881–1883 był ministrem do spraw terytoriów zamorskich. W tym czasie zaangażował się w działania na rzecz budowy portu w Las Palmas, który stał się bodźcem do rozwoju Gran Canarii.
W 1883 został wiceprzewodniczącym Kongresu Deputowanych.
W latach 1886–1887 był ministrem odpowiadającym za sprawy wewnętrzne (Ministerio de Gobernación).
Od 1887 do 1918 był ambasadorem Hiszpanii we Francji.