Handel był ułatwiony dzięki temu, że w Manching istniała mennica. Lokalny system monetarny opierał się na drobnych monetach srebrnych (quinarii) oraz brązowych i służył miejscowemu handlowi. Handel "międzynarodowy" używał złotych monet i (od początku I w. p.n.e.) srebrnych. Jak wiele celtyckich systemów monetarnych, złote monety bite w Manching były wklęsłe (w języku niemieckim takie monety są tradycyjnie zwane Regenbogenschüsselchen, w angielskim Rainbow cup, w czeskim duhovka – termin pochodzi od przekonania, że są one związane ze skarbem znalezionym u podnóża tęczy). Znaleziono również fałszywe monety, np. brązowe pokryte cienką pozłotą. Dokładne wagi jubilerskie były używane do sprawdzania autentyczności monet i wartości pieniądza.
Godna uwagi jest duża rozmaitość kluczy i zamków znalezionych w osadzie. Wskazuje to, że mieszkańcy mieli poczucie potrzeby ochrony swego majątku, oraz że współżycie tak dużej ilości ludzi na małej przestrzeni wymagało fizycznych środków do tego celu. Odmienne zamknięcia były używane do bram, drzwi i mebli.