Na ścianach salonów wisiały cenne obrazy, m.in.: Smuglewicza, Orłowicza, Czechowicza, Albertrandiego, Norblina, Rustema, Jana Krzysztofa Damela i wielu innych.
Pałac stał wśród rozległego parku romantycznego inspirowanego parkiem w Puławach. W parku były bardzo stare drzewa (wiek jednego z dębów w 1914 roku był oceniany na 500 lat), klomby, wysepki na sadzawkach, bramka egipska, łazienka, altanka chińska, wieżyczka gotycka, głaz pamiątkowy z napisem na cześć Izabeli Czartoryskiej. Stała tu też biała, murowana kapliczka, widoczna z okien pałacu na tle ciemnozielonego lasu. W pobliżu wybudowano cieplarnie (m.in. z takimi roślinami jak: jukka gloriosa, lilie, mimozy, żyworódki Daigremonta), wędliniarnię, lodownię i inne zabudowania gospodarcze.
Na wprost głównego wjazdu do pałacu wybudowano na jednej arkadzie przez rzeczkę murowany most wjazdowy. Między domem a mostem znajdował się duży trawnik z klombem pośrodku. Obok stała oficyna.
W latach 1914–1920 pałac został całkowicie zdewastowany, a wkrótce po wojnie spłonął w wyniku zaprószenia ognia przez pracowników. Wkrótce potem został rozebrany, zniknął również park. Do dziś pozostały jedynie niektóre zabudowania gospodarcze folwarku i resztki parku.
Majątek Dobrowlany został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie smorgońskim