thumb|Typowy hellenistyczny lagynos (Cypr, IV-I wiek p.n.e.) Lagynos (stgr. λάγυνος, l.mn. λάγυνοι lagynoi) – niewielkie naczynie ceramiczne do przechowywania płynów, rodzaj pękatej, przysadzistej flaszy na płaskiej podstawie, typowej dla epoki hellenistycznej.
Forma Przypominający też współczesną karafkę lagynos był naczyniem o niskim, rozdętym brzuścu z szerokimi ramionami i płaską podstawą, kontrastującymi z wydłużoną, wąską szyją o niedużym, lejkowato rozchylonym wylewie. Zaopatrzony był w jedno wysokie, cienkie, prostopadłe imadło sięgające niemal wylewu i pod kątem, poziomo łączące się z szyją naczynia. Formę tę wywodzi się z naczyń metalowych. Choć w ceramice Greków lagynosy pojawiają się znacznie wcześniej (w okresie stylu geometrycznego)Np. bogato zdobione naczynie z ok. 700 p.n.e., z postaciami konnych wojowników w ateńskim Muzeum Archeologicznym (por. http://acron-art.com/product/ceramics/laginos/)., szerokie zastosowanie znajdują dopiero w ceramice hellenistycznej, będąc charakterystyczne dla warsztatów aleksandryjskich.
Zdobienie left|thumb|170px|Rzeźba starej pijaczki z lagynosem Lagynosy były naczyniami na wino, których średnia wysokość wynosiła 20 cm.