Don Juan de Marana (fr. Don Juan de Marana) – dramat Alexandre’a Dumasa (ojca) z 1835 roku oparty na opowiadaniu Prospera Mériméego Czyśćcowe dusze, będącym romantyczną wersją legendy o don Juanie.
Geneza utworu Pracę nad dramatem Dumas podjął na początku 1835 roku. Założył w tym czasie wspólnie z wydawcą Drouotem de Charlieu spółkę akcyjną mającą sfinansować wyprawę naukową w rejon Morza Śródziemnego i zabiegał o rozprowadzenie stu tysiącfrankowych akcji. Aby zamknąć budżet przedsięwzięcia napisał kilka opowiadań, dokończył Izabelę Bawarską, pomógł Cordelierowi-Delanoue w pracy nad dramatem Cromwell i Karol. W tym czasie zrobił też notatki do „imponującego”, jak go sam określił, Don Juana de Marana czyli upadku anioła, misterium w pięciu aktach według opowiadania Prospera Mériméego Czyśćcowe dusze.
Wyprawa wyruszyła z Paryża 12 maja 1835. Wzięli w niej udział obok Dumasa, malarz Jadin i ówczesna towarzyszka życia pisarza, Ida Ferrier. Trasa podróży wiodła przez Lyon, Awinion, Aix-en-Provence do Marsylii i Tulonu, gdzie Dumas zarządził kilkutygodniową, wakacyjną przerwę. W Tulonie, w wynajętej, małej baszcie nad przystanią, gdzie Ida oddawała się błogiemu lenistwu, a Jadin rysował, Dumas kontynuował pracę nad dramatem.