pełnił tę funkcję do końca kariery zawodowej. Od grudnia 1944 roku prowadził w Mellon Institute (obecnie część Carnegie Mellon University) liczne eksperymenty, zmierzające do wyjaśnienia przebiegu procesów katalitycznych z użyciem znaczników radioaktywnych. W lipcu 1955 roku został mianowany profesorem chemii W.R. Grace w Hopkins (nauczanie i badania dotyczące katalizy). Został też dożywotnim konsultantem w Davison Chemical Division w W.R. Grace Company. Po odejściu z Hopkins University w 1970 roku wrócił do Portland w stanie Oregon. Przyjął stanowisko profesora wizytującego na wydziale chemii na Uniwersytecie Stanowym w Portland, w którym prowadził kurs katalizy i kierował badaniami. Do ostatniej choroby pisał i publikował prace naukowe.
Główne kierunki badań naukowych Najbardziej znane są osiągnięcia P. Emmetta dotyczące adsorpcji gazów i par na powierzchni stałych sorbentów – izoterma Brunauera, Emmetta i Tellera, która jest dotychczas podstawą standardowej metody oznaczania powierzchni sorbentów (ISO 9277 Determination of the specific surface area of solids by gas adsorption BET method).