Najbardziej znana i wyraźnie artykułowana w literaturze przedmiotu linia torów powstała pod koniec 1947 r. i  rozpoczynała „swój bieg” przy Dworcu Świebodzkim, a kończyła w okolicach Nowego MiastaKacper Rosner-Leszczyński, „Na naszą pracę patrzy całe społeczeństwo”. Wykorzystanie transportu szynowego do porządkowania powojennego Wrocławia w drugiej połowie lat 40. XX w. – rekonesans badawczy, [w:] A jednak kolej V. Przemysł na szynach. Kolej wobec industrializacji, red. Przemysław Dominas, Dawid Keller, Łódź 2024, s. 105-122.. Cegły transportami kolejowymi wywożono na wschód, za linię przedwojennej granicy Polski. Miały posłużyć na odbudowę polskich miast – głównym celem propagandowym, który napędzał rozbiórkę była stołeczna Warszawa, ale transporty trafiały też na budowę Nowej Huty. Część cegły rozbiórkowej była sprzedawana nielegalnie na miejscu, przez skorumpowanych urzędników – niektórych skazano potem wyrokami sądowymi. Miasto było rabowane przez żołnierzy radzieckich, wywożących dzieła sztuki, wyposażenie fabryk itp. Trapiła je plaga pożarów, część z nich celowo wzniecanych. Niemniej jednak prace nad odbudową i urządzaniem miasta były prowadzone intensywnie. Na podstawowe odgruzowanie i remont infrastruktury wydano 119 milionów zł. Plany zakładały utworzenie miasta o populacji 200 tys.