Samo miejsce sugeruje kompleks budynków o dużym znaczeniu, imponujący rozległym widokiem na morze. Był on otoczony, z co najmniej trzech stron, esplanadą ograniczoną półkolistym murem, który rozciągał się ze wschodu na zachód, i mógł mieć długość około 62 metrów. Do dzisiaj przetrwały jedynie fundamenty, zbudowane z ciętych bloków wapiennych, ale wciąż można wykonać plan całego zespołu prostokątnych pomieszczeń zgrupowanych wokół centralnego dziedzińca. Chodnik z małych białych marmurowych kostek osadzonych w cemencie, oraz kilka płytek w kształcie rombu przetrwało do roku 1977, lecz w jakimś czasie przed rokiem 1988 zaginęły. W centrum głównego pomieszczenia znajdują się dwa równo ustawione podłużne kamienie, które uważano za część ołtarza.
W północno-wschodnim rogu znajduje się długi wąski prostokątny zbiornik. Posiada okrągły otwarty otwór w bloku wapiennym, wraz z otworem na deszczówkę na jednym końcu.