thumb|Grenadierzy pancerni w czasie ćwiczeń (2006). Grenadierzy pancerni () – oddziały piechoty zmotoryzowanej w armii niemieckiej w okresie II wojny światowej (są również częścią współczesnej armii niemieckiej).
Charakterystyka Z reguły oddziały grenadierów pancernych współdziałały z czołgami w ramach dywizji grenadierów pancernych lub dywizji pancernych (podobnie jak fizylierzy w Armii Czerwonej). W odróżnieniu od jednostek piechoty i grenadierów, oddziały grenadierów pancernych miały więcej broni ciężkiej (np. dział i karabinów maszynowych) oraz były bardziej zmechanizowane (grenadierzy pancerni przemieszczali się przeważnie ciężarówkami lub transporterami opancerzonymi i mieli dużo dział pancernych i samobieżnych). Tym samym były to najlepiej wyposażone oddziały niemieckiej piechoty.
Pułki grenadierów pancernych zaczęły pojawiać się w niemieckich dywizjach pancernych w 1943 roku z przekształcenia pułków piechoty zmotoryzowanej. 23 czerwca 1943 r. dywizje piechoty zmotoryzowanej przemianowano na dywizje grenadierów pancernych. Dwie dywizje 14 i 36 pozostały przy dotychczasowych nazwach. Różniły się one od dywizji pancernych tym, że zamiast pułku czołgów miały tylko batalion czołgów lub dział szturmowych.