W 1925 roku został aresztowany za agresywne przemówienia ludowe, jednak w 1936 został uniewinniony przez sąd rejonowy w Opolu Lubelskim. W 1934 roku po strajku przejął funkcję prezesa Zarządu Powiatowego SL na powiat puławskiBożena Miazga „Historia moich rodziców Władysławy i Stanisława Kot z Franciszkowa Starego” s.4,5. W 1937 roku brał udział w Kongresie Krakowskim, podczas którego dla uczestników nadeszły życzenia pomyślności od bezimiennego generała, którym według Stanisława Kota był gen. Tokarzewski. 15 sierpnia 1938 roku w Opolu Lubelskim ogłosił strajk chłopski podczas święta „czynu chłopskiego”. Podczas tego wydarzenia na targowicy było ok. 10 tys. osób. Należał także do Wojewódzkiego Komitetu Strajkowego w Lublinie. Podczas II wojny światowej należał do Batalionów Chłopskich, do komórki likwidacyjnej. Do jego zadań należało min: likwidacja szpicli i konfidentów, dywersja wraz z oddziałem specjalnym Jana Jabłońskiego ps. „Drzazga” (wysadzanie pociągów itp.), otwarte walki, niszczenie donosów i list na przymusowe roboty do Niemiec, pomoc przesiedleńcom, redagowanie gazetek podziemnych.