Występuje w lasach liściastych i mieszanych, w ogrodach, szczególnie na terenach podmokłych. W Polsce najczęściej rozwija się na wierzbie, ale także na grabie, bzie czarnym, lilaku, wiązie, w innych krajach występuje także na klonie wielkolistnym, olszy szarej, brzozie papierowej, topoli kalifornijskiej.
Znaczenie Saprotrof i pasożyt rozwijający się na martwym drewnie, ale także na żywych drzewach, które infekuje poprzez rany. Powoduje białą zgniliznę drewna, głównie twardzieli. Ochrona polega na zabezpieczaniu ran fungicydami.
W Hongkongu jest grzybem jadalnym.
Gatunki podobne Zazwyczaj jest łatwy do odróżnienia od innych czyreni. Czasami, gdy tworzy oddzielne, kopytkowate owocniki może być pomylony z czyreniem ogniowym (Phellinus igniarius), który również rośnie na wierzbie. Mikroskopowo odróżnia się od niego dużymi i często zdeformowanymi szczecinkami.
Przypisy
Kategoria:Szczeciniakowate Kategoria:Mykobiota Polski