Epitet gatunkowy z kolei upamiętnia Jacka Hornera za jego badania dinozaurów montańskiej formacji Two Medicine. Sampson nazwał również takson B, określając go einiozaurem w tym samym artykule, w którym ochrzcił achelozaura. Stwierdził, że paleontolodzy powinni zachować powściągliwość, kiedy nazywają nowe rodzaje dinozaurów rogatych, albowiem zmienność wewnątrzgatunkowa może zostać mylnie uznana za różnice międzygatunkowe. Do 1995 tylko jeden nowy rodzaj centrozauryna został nazwany, od kiedy to nazwano pachyrinozaura w 1950 – chodzi o awaceratopsa z 1986. Achelousaurus ma wobec tego szczególną wagę jako jeden z pierwszych rodzajów ceratopsydów nazwanych pod koniec XX wieku.
Holotypowy okaz MOR 485 zebrali Hostetter i Ray Rogers z Landslide Butte Field Area jakieś 40 km na północny zachód od Cut Bank. W 1995 Sampson opisał go jako fragmentaryczną czaszkę dorosłego zwierzęcia, obejmującą kość nosową i guzy nadoczodołowe, zaokrąglone wyniosłości odpowiadające rogom innych ceratopsów, jak też kość ciemieniową. Ponadto MOR 485 zawiera pewne kości tyłu i boków czaszki, które w 2009 wyliczył Tracy L. Ford jako prawą i lewą kość łuskową, obie kości szczękowe, obie kości łzowe, obie kości kwadratowe, obie podniebienne, puszkę mózgową i kość potyliczną podstawową.