Grandzicze (biał. Грандзічы, Hrandziczy) – część Grodna na Białorusi, dawna wieś.
Historia W latach 1921–1939 wieś Grandzicze należała do gminy Hoża w ówczesnym województwie białostockim.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwały 423 osoby, 408 było wyznania rzymskokatolickiego, a 15 prawosławnego. Jednocześnie 408 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 8 białoruską, a 1 inną. Było tu 84 budynki mieszkalne. W pobliskim folwarku o tej samej nazwie mieszkało w dwóch budynkach 18 osób. 13 było wyznania rzymskokatolickiego, a 5 prawosławnego. Pięciu mieszkańców podało inną narodowość niż polska.
Wieś należała do parafii św. Franciszka Ksawerego w Grodnie. Prawosławni również mieli swoją parafię w Grodnie.
Folwark i wieś podlegały pod Sąd Grodzki i Okręgowy w Grodnie, najbliższy urząd pocztowy mieścił się w także w Grodnie.
Po 1939 wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego. Po uzyskaniu niepodległości przez Białoruś miejscowość położona była obwodzie grodzieńskim, w rejonie grodzieńskim, w sielsowiecie Putryszki. 24 kwietnia 2008 została włączona w granice Grodna.
Od 1998 znajduje tu się rzymskokatolicka parafia św.