Jonas Biliūnas (ur. 11 kwietnia 1879 roku we wsi Niūronys, niedaleko Onikszt – zm. 8 grudnia 1907 roku w Zakopanem) – litewski prozaik, publicysta, pionier prozy poetyckiej na Litwie, działacz społeczny.
Pseudonimy: Jonas Anykštėnas, J. Barzdyla, J. Niuronis, Jonas B-nan, Jonas Bežemis, J. Gražys, Jonas Žaltys, Jonelis, Kazys Tauškutis.
Życiorys mały|230x230px|grób Jonasa Biliūnasa Urodził się w rodzinie bogatych rolników. Był ich ostatnim, ósmym dzieckiem. Jego ojcem był Juozapas Biliūnas a matką Zuzana Gražytė-Biliūnienė. Początkowo uczył się w szkole wiejskiej, a następnie w latach 1891 - 1899 w gimnazjum w Lipawie.
W gimnazjum zaangażował się w działalność społeczną i polityczną, utworzył tajną grupę, w której skład weszli: Mykolas Blūdžius (późniejszy dyrektor departamentu podatkowego), Peliksas Bugailiškis, Antanas Garmus (lekarz i pisarz), Kazys Gugis (prawnik, jeden z założycieli "Naujienos" w USA), Antanas Kišonas (farmaceuta, LSDP w USA), Ignas Končius (profesor), Antanas Murma, Pranas Mažylis (profesor), Antanas Rucevičius (pisarz), R. Pacevičius (chemik), Antanas Purėnas (profesor i rektor Uniwersytetu Witolda Wielkiego), Kazys Šilinskis-Šilinis, D. Šukevičius, Antanas Žukauskas i inni. Napisał i rozprowadził publikację "Litwini i Litwinki".