Rewolta Cachaçy (port. Revolta da Cachaça) – bunt brazylijskich producentów cachaçy, który miał miejsce w latach 1660–61 w stanie Rio de Janeiro. Jego powodami był sprzeciw wobec wysokich podatków, jak również prawu wprowadzonemu przez Portugalię, które zakazywało produkcji alkoholu z trzciny cukrowej.
Tło historyczne W czasach kolonialnych jedną z podstaw brazylijskiej gospodarki była trzcina cukrowa. Wytwarzano z niej nie tylko cukier, lecz także alkohol, zwany cachaçą. Zyskał on taką popularność w Brazylii, że w 1647 roku Portugalia wprowadziła prawo chroniące jej monopol na handel winem i innymi alkoholami na terenie kolonii. Portugalczycy wytwarzali alkohol z winogron (bagaceira) i obawiali się, że alkohol z trzciny cukrowej zagrozi zyskom z produkcji ich własnego napoju. Cachaçę mogli spożywać jedynie niewolnicy oraz mieszkańcy kapitanii Pernambuco, która w XVII wieku była okupowana przez Holendrów i nie obowiązywało tam portugalskie prawo.