działalnością antyrasistowską, edukacyjną i społeczną. Historia

Początki mały|Parafraza jednego z symboli antify przed warsztatem rowerowym na squacie Rozbrat Korzenie współczesnego polskiego ruchu antyfaszystowskiego sięgają drugiej połowy lat 80., jeszcze okresu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Pierwsze grupy antyfaszystowskie organizowały ochronę koncertów punkowych i reggae, które były atakowane przez skinheadów. Na początku lat 90. powstała sieć nieformalnych grup antyfaszystowskich, wśród których znajdowały się Grupa Anty-Nazistowska (GAN), Radykalna Akcja Anty-Faszystowska (RAAF) i Anty-Nazi Front (ANF). Ich działalność była związana przede wszystkim ze środowiskami punkowymi, anarchistycznymi i innymi grupami kontrkulturowymi.

W latach 90. ruch antyfaszystowski obejmował zarówno grupy podejmujące bezpośrednie działania przeciwko skrajnej prawicy, jak i inicjatywy koncentrujące się na działalności informacyjnej, edukacyjnej i antyrasistowskiej. W 1993, po ataku działaczy Polskiej Wspólnoty Narodowej na uczestników demonstracji sprzeciwiającej się karaniu osób posiadających narkotyki, powstała RAAF. Jej działalność obejmowała m.in. ochronę demonstracji i miejsc spotkań oraz bezpośrednią konfrontację z grupami skrajnej prawicy.