Istotnym elementem ideowego zaplecza części polskich środowisk antify są tradycje anarchistyczne. W historii polskiego ruchu antyfaszystowskiego widoczne są również odwołania do przedwojennych organizacji i środowisk antyfaszystowskich, a także do polskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej. Wśród przywoływanych przykładów znajdują się m.in. Czerwona Strzała, Akcja Socjalistyczna, powstanie warszawskie i powstanie w getcie warszawskim.
Stosunek do komunizmu nie jest jednolity w całym ruchu. Część polskich środowisk antyfaszystowskich pozostaje krytyczna wobec komunizmu i jego dziedzictwa, co wiąże się m.in. z obecnością nurtów anarchistycznych i autonomistycznych. Odnotowywano również konflikty pomiędzy grupami antyfaszystowskimi a środowiskami komunistycznymi.
Nie wszyscy polscy antyfaszyści określają się jako członkowie lub sympatycy antify. Antifa stanowi część szerszego ruchu antyfaszystowskiego, w którym działają również organizacje i grupy koncentrujące się na działalności antyrasistowskiej, edukacyjnej, społecznej lub prawoczłowieczej. Organizacja