Coprotus Korf & Kimbr. – rodzaj grzybów z typu workowców (Ascomycota).
Charakterystyka Grzyby koprofilne żyjące w odchodach różnych zwierząt dzikich i domowych, głównie roślinożerców. Tworzą nagie półprzezroczyste lub białawe do żółtych, spłaszczone, soczewkowate lub dyskoidalne owocniki typu apotecjum. Anamorfy nie są znane. Worki z wieczkiem, nieamyloidalne, zawierające od 8 do 256 zarodników. Askospory szkliste, gładkie z gutulami, zawierające gazowe inkluzje określane jako pęcherzyki de Bary’ego, gdy są umieszczone w warunkach bezwodnych. W workach nitkowate wstawki, przeważnie wygięte, haczykowate lub z napęczniałymi wierzchołkami, szkliste lub zawierające pigment. Ekscypulum składa się głównie z komórek o kształcie od kulistego do kanciastego. Analizy filogenetyczne przeprowadzone na podstawie LSU i analiza łączona LSU i ITS, mocno zagnieździły rodzaj Coprotus w Pezizales.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Incertae sedis, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Takson utworzyli w 1967 r. Richard Paul Korf i James William Kimbrough. Gatunkiem typowym jest Coprotus sexdecimsporus (P. Crouan & H. Crouan) Kimbr. & Korf 1967. Synonim: Leporina Velen: