Strony konfliktu Sprzymierzonej konfederacji plemion indiańskich przewodzili Tupinambás, a w skład przymierza wchodziły grupy Tupiniquins, Aimorés, Temiminós, Pindobuçu, Koakira i Cunhambembe. Te plemiona utworzyły Konfederację Tamoios, której nazwa w języku tamuya, którym posługują się Tupinambás oznacza „przodków”. Oryginalna nazwa brzmi Konfederacja Tamyuas, jednak Portugalczycy zniekształcili ją do formy Konfederacja Tamoios.
Po drugiej stronie znajdowali się Portugalczycy, sprzymierzeni z plemieniem Guaianases.
W konflikt włączyli się też Francuzi, którzy byli zainteresowani obszarem dzisiejszego stanu Rio de Janeiro – dostarczali oni broń wojownikom Konfederacji Tamoios.
Przebieg rewolty Konflikt rozpoczął się od małżeństwa Portugalczyka João Ramalho z córką wodza plemienia Guaianases. Ramalho był przyjacielem Brása Cubasa, gubernatora kapitanii São Vicente. Zgodnie ze zwyczajem Indian, z chwilą zawarcia małżeństwa, mąż stawał się członkiem plemienia żony. Ramalho wykorzystał ten zwyczaj i zyskał poparcie Guaianases w walce z innymi plemionami indiańskimi, mając na celu schwytanie Indian i zmuszenie ich do niewolniczej pracy na nowo powstających plantacjach trzciny cukrowej. Sojusznicy zaatakowali jedno z plemion grupy Tupinambá, biorąc w niewolę wodza, Kairuçu (lub Caiçuru) i jego syna Aimberê.