Poza działalnością literacką pracowała jako nauczycielka na żeńskich pensjach. Prowadziła szeroką działalność społeczno-oświatową, pedagogiczną i patriotyczną. Była członkiem Kobiecego Koła Oświaty Ludowej, tajnej organizacji, której przewodniczącymi były Kasylda Kulikowska i Faustyna Morzycka. Należała do Ligi Polskiej (później Narodowej). Była działaczką Koła Kobiet Korony i Litwy (KKKiL). W 1906 roku imieniu Koła Kobiet Polskich z Warszawy złożyła na ręce posła do I Dumy ks. Jana Gralewskiego, deklarację w sprawie przyznania równych praw kobietom. Była współzałożycielką i prezesem Towarzystwa Opieki nad Dziećmi. Kierowała sekcją pedagogiczno-społeczną w Katolickim Związku Kobiet. Założyła Stowarzyszenie Umysłowo Pracujących Polek oraz Kursy dla Ochroniarek.
W 1893 roku za prowadzoną działalność patriotyczną i narodową została wydalona z granic Królestwa Polskiego Wyjechała do Odessy gdzie została zatrzymana i zesłana do Archangielska (na pięć lat). Do kraju wróciła w 1900 roku. Teresa Prażmowska zmarła w Warszawie 5 marca 1912 roku, pochowana została na cmentarzu Powązkowskim.