thumb|Zdobyczny brytyjski czołg Mark IV „żeński” w służbie niemieckiej (1918) thumb|Zdobyczne brytyjskie czołgi Mark IV, wykorzystywane przez żołnierzy niemieckich podczas II bitwy nad Marną (1918) thumb|Brytyjskie czołgi zdobyczne remontowane dla potrzeb Armii Cesarstwa Niemieckiego na zapleczu frontu niedaleko belgijskiego miasta Charleroi (1917) Niemieckie czołgi zdobyczne w okresie I wojny światowej – czołgi zdobyte, a następnie użytkowane przez Armię Cesarstwa Niemieckiego na froncie zachodnim I wojny światowej w latach 1917–1918. Niemcy zdobyli 170 czołgów, z czego tylko niewielka liczba została użyta.
Historia W Niemczech nie prowadzono początkowo prac nad rozwojem uzbrojonych pojazdów terenowych. Jedyny użytkowany podczas „Wielkiej Wojny” niemiecki czołg A7V, wszedł do służby w marcu 1918 roku – do końca wojny wyprodukowano go w liczbie 20 egzemplarzy, co wobec wielkiej przewagi ententy w broni pancernej było zbyt małą liczbą, aby miały one znaczenie podczas bitew i mogły przechylić szalę zwycięstwa na stronę armii niemieckiej. W tej sytuacji Niemcy chętnie wykorzystywali czołgi zdobyczne (niem. Beutepanzer).